ചേലെഴും ചകോരം

 ചേലെഴും ചകോരം 

പാലമരക്കൊമ്പിലിരിക്കും 
ചേലാർന്നോരെൻ  
പ്രിയചകോരമേ, 

തീപാറും നിൻ മിഴികളില്‍ 
നിഴലിക്കുവതെന്തേ? 

തീവ്രമാം ദുഃഖമേകും 
തീഷ്ണമാമേതോഭാവമെന്നു 
ഞാൻ ധരിക്കട്ടെ 

ഇണയെ കാണാതെ,നീ
വിരഹ ദുഃഖം പേറി
ഏകാന്തതയേകും     
കാതരഭാവമാർന്നോ ?
അത്യന്തഖിന്നയായ് നീ
ഇമ വെട്ടാതെയെങ്ങൊ
നോക്കുവതാരെയാണോ ?
നോക്കുവതെന്നെയാണോ? 


കാലുഷ്യമാർന്ന നിന്റെ  
നയന ദ്വയങ്ങളിൽ
കാണ്മൂ ഞാൻ,
കോപിഷ്ടനാം,മാമുനി
ദുർവാസാവിൻ
ശാപമോതുന്ന ഭാവം.

അരുതേ,ശപിക്കല്ലേ?
പക്ഷി,നീ ശപിച്ചെന്നാൽ
അക്ഷികൾ നഷ്ടമായി
ശിഷ്ടജീവിതം ഞാൻ 
കഷ്ടമീയിരുട്ടിൽ താൻ 
കഴിയാൻ ഗതി വരും.